"Gdyż tam, gdzie dwaj lub trzej zbierają się w moje imię, jestem pośród nich".
 
Mt 18, 20  

Jezu Ufam Tobie



Wydarzenia  


Uprzejmie informujemy, że za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli, pewna osoba z grupy złożyła ofiarę i zamówiła Mszę św., która zostanie odprawiona 4 grudnia (Pierwszy piątek miesiąca) o godz. 18:00 w Korbielowie w kościele Ojców Dominikanów przy ulicy Dominikańskiej 1. Serdecznie dziękujemy osobie, która zamówiła tą Mszę św. sprawiając niezmiernie cenny dar dla nas wszystkich i tych, w których intencjach modlimy się. Będzie można również modlić się na żywo przez transmisję Mszy św. Oto link: https://korbielow.dominikanie.pl/ Zapraszamy!
Uprzejmie informujemy, że za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli, pewna osoba z grupy złożyła ofiarę i zamówiła Mszę św., która zostanie odprawiona 28 listopada (czwarta sobota miesiąca) o godz. 18:00 w Ustroniu - Hermanicach w kościele Ojców Dominikanów przy ulicy Dominikańskiej 14. Serdecznie dziękujemy osobie, która zamówiła tą Mszę św. sprawiając niezmiernie cenny dar dla żywych i zmarłych członków grupy i tych, w których intencjach grupa się modli. Będzie można również modlić się na żywo przez transmisję Mszy św. Oto link: https://hermanice.dominikanie.pl/sakramenty/msza-swieta/ Zapraszamy!
Uprzejmie informujemy, że za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli, pewna osoba z grupy złożyła ofiarę i zamówiła Mszę św., która zostanie odprawiona w drugą sobotę miesiąca - 14 listopada o godz. 9:00. Msza św. odbędzie się w Sandomierzu w Dominikańskim kościele św. Jakuba przy ulicy Staromiejskiej 3. Po Mszy zostanie zmówiona Koronka do Miłosierdzia Bożego. Serdecznie dziękujemy osobie, która zamówiła tą Mszę św. sprawiając niezmiernie cenny dar dla żywych i zmarłych członków grupy i tych, w których intencjach grupa się modli. Zapraszamy!
Uprzejmie informujemy, że za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli, pewna osoba z grupy złożyła ofiarę i zamówiła Mszę św., która zostanie odprawiona 6 listopada (Pierwszy piątek miesiąca) o godz. 18:00 w Korbielowie w kościele Ojców Dominikanów przy ulicy Dominikańskiej 1. Serdecznie dziękujemy osobie, która zamówiła tą Mszę św. sprawiając niezmiernie cenny dar dla nas wszystkich i tych, w których intencjach modlimy się. Będzie można również modlić się na żywo przez transmisję Mszy św. Oto link: https://korbielow.dominikanie.pl/ Zapraszamy!
Uprzejmie informujemy, że za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli, pewna osoba z grupy złożyła ofiarę i zamówiła Mszę św., która zostanie odprawiona 24 października (czwarta sobota miesiąca) o godz. 18:00 w Ustroniu - Hermanicach w kościele Ojców Dominikanów przy ulicy Dominikańskiej 14. Serdecznie dziękujemy osobie, która zamówiła tą Mszę św. sprawiając niezmiernie cenny dar dla żywych i zmarłych członków grupy i tych, w których intencjach grupa się modli. Będzie można również modlić się na żywo przez transmisję Mszy św. Oto link: https://hermanice.dominikanie.pl/sakramenty/msza-swieta/ Zapraszamy!
Archiwum wydarzeń: transmisje
 


Od kilku lat co miesiąc w Dominikańskich klasztorach w Sandomierzu, Korbielowie i Ustroniu są odprawiane Msze św. w intencji: "Za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli". Więc jeśli chcesz złożyć ofiarę i zamówić taką Msze św. prosimy przysłać ofiarę przelewem na następujące konto z dopiskiem – „Msza św. za ModlitwaRazem.”

Klasztor oo. Dominikanów
w Ustroniu
Numer konta:
PL 88 1020 1390 0000 6202 0719 8403

Istnieje również możliwość złożenia dobrowolnej ofiary na pokrycie kosztów utrzymania naszej strony internetowej, oraz na drukowanie kolorowych ulotek z informacją o naszej grupie w celu jej popularyzowania. Prosimy ofiarę wysyłać na powyżej podane konto z dopiskiem: “Dla strony ModlitwaRazem.”

Ofiarę można przekazać również inną drogą po skontaktowaniu się z ojcem Wilhelmem, tel. 728 429 917.
(7 dni w tygodniu w godzinach
8:00 – 22:00)





Kliknij by przejść do strony z wyborem banerów

Chcesz zalinkować stronę ModlitwaRazem.pl?
Użyj banera!






Jacek Salij OP

Życzliwość


Niepokojące wyznanie złożył w którymś ze swoich listów Jonathan Swift, autor słynnej Podróży Guliwera:

"Nienawidziłem stale wszystkie narody, zawody i wszelkiego rodzaju wspólnoty. Cała moja miłość skierowana była zawsze na pojedyncze jednostki. Na przykład nienawidzę prawników, ale wielbię tego to a tego adwokata, czy też sędziego, dokładnie tak samo mają się sprawy z lekarzami - o moim zawodzie wolę nie mówić - żołnierzami, Anglikami, Szkotami, Francuzami i całą resztą. Przede wszystkim zaś nienawidzę i pogardzam zwierzęciem, które nazwano człowiekiem, chociaż Piotra, Tomasza itd. kocham serdecznie. Jest to system, który przyjąłem już od wielu lat".

Kiedy w eseju Plessnera pt. "0 pogardzaniu ludźmi", przeczytałem ten cytat, natychmiast przypomniał mi się starzec Zosima z "Braci Karamazow", który przedstawił postawę dokładnie odwrotną, zresztą trudną do zaakceptowania. "Kocham ludzkość - mówił Zosimie pewien starszy już lekarz - ale dziwię się sobie: im bardziej kocham ludzkość, tym mniej kocham ludzi, to znaczy każdego człowieka z osobna. W marzeniach dochodziłem nieraz do dziwnych pomysłów; chciałem służyć ludzkości i może istotnie dałbym się ukrzyżować za ludzi, gdyby zaszła potrzeba, a mimo to dwóch dni nie potrafię przeżyć z kimkolwiek w jednym pokoju, wiem o tym z doświadczenia. Niech się kto zbliży do mnie , a już osobowość jego przygnębia moją ambicję i krępuje moją swobodę. Przez jedną dobę mogę znienawidzić najzacniejszego na świecie człowieka: tego za to, że za długo trawi czas przy obiedzie, drugiego za to, że ma katar i ciągle wyciera nos. Staję się wrogiem ludzi, ledwo się do mnie zbliżają. I zawsze tak się jakoś zdarzało, że im bardziej nienawidziłem poszczególnych ludzi, tym goręcej kochałem całą ludzkość".

Przypatrzmy się najpierw postawie tego lekarza. Z pewnością lepiej jest marzyć o swojej życzliwości dla ludzi, niż w ogóle nie mieć jej w horyzoncie swoich zainteresowań. Było nie było, ale ów lekarz zauważył jednak w końcu, że "im bardziej kocha ludzkość, tym mniej kocha ludzi". To pozwala rokować, że już wkrótce przekroczy on swoje jałowe marzenia i zacznie okazywać życzliwość konkretnym ludziom - takim, jakimi oni są, choćby nawet byli właśnie zakatarzeni.

Niestety, zdarzają się również tacy "miłośnicy ludzkości", którzy choć nie dostrzegają konkretnych osób, nie poprzestają jednak na marzeniach, ale postanawiają tę swoją "miłość" wprowadzać w czyn. Ludzkość już bardzo wiele wycierpiała od takich swoich "miłośników": "Kto ukochał ogół, a nie ukochał pojedynczo - to Robespierre". Myślę, że ta zwięzła formuła Norwida dotyczy również małych robespierków, którzy - nawet jeśli rzetelnie chodzi im o dobro kraju - wprowadzają zasady gospodarki rynkowej w sposób bezduszny, nie licząc się z tym, ilu żywych ludzi zostanie przy tej okazji stratowanych.

Wróćmy teraz do postawy, jaką zalecał Swift. Odnoszę smutne wrażenie, że obecnie bardzo się ona w naszym społeczeństwie rozpowszechniła. Wciąż słychać potępienia w czambuł całych grup ludzkich. Myślę, że podawanie konkretnych przykładów można tu sobie podarować. Zamiast opisywać to, z czego wszyscy dobrze zdają sobie sprawę, przypatrzmy się raczej, jak bardzo takim potępianiem całych grup społecznych, zawodowych, narodowych itp. zatruwamy swoje dusze. Bo Swifit grubo się mylił uważając, że nasze sądy w ogóle nie wpływają na nasz stosunek do konkretnych ludzi.

Spójrzmy na kilka przysłów, jakie wypowiadamy o ludziach w ogóle: "Ludzie nie psi, ale mało lepsi"; "Ludzi na świecie siła, ale człek rzadki"; "Nie ma gorszego zwierzęcia na świecie nad człowieka"; "Nie żrą się tak bestie jednego rodzaju jak ludzie".

Jedno jest chyba jasne: Takie sądy wypowiada się po to, żeby się od tych "ludzi" zdystansować. Ja do tych "ludzi" nie należę, ja jestem lepszy. Gdyby wszyscy byli tacy, jak ja - mówimy w podtekście takich wypowiedzi - świat byłby wspaniały!

Podobny podtekst zawiera się w negatywnych wypowiedziach na temat grup ludzkich, do których faktycznie nie należymy. Kto mówi, że wszystkie kobiety to plotkary, albo że wszyscy mężczyźni to egoiści, że lekarze to konowały i łapówkowicze, księża to chciwcy i żądni władzy, chłopi to prostactwo, dla którego własny interes jest ważniejszy niż dobro wspólne, ministrowie to karierowicze co to dopchali się do żłobu i nic więcej już ich nie obchodzi - kto tak mówi, każe się domyślać, że grupa, do której on sam należy, składa się przeważnie z aniołów.

Zauważmy najpierw, że wydając takie wyroki, składamy hołd zasadzie odpowiedzialności zbiorowej, co musi rodzić u ludzi, którzy będą tymi wyrokami dotknięci, poczucie krzywdy, jakiegoś wyobcowania ze społeczeństwa, niekiedy nawet braku bezpieczeństwa, zatem również chęć obrony, nie wykluczając odpłacenia innym grupom społecznym pięknym za nadobne. Nawet jeśli wraz z autorem Podróży Guliwera kochamy jakichś konkretnych przedstawicieli nielubianych przez nas zbiorowości, nie obronimy się przed zarzutem, że sypiemy w ten sposób piasek w mechanizmy społeczne, pomagające społeczeństwu utrzymać się na jakim takim poziomie wzajemnej życzliwości. A gdzie zabraknie jakiegoś minimum wzajemnej życzliwości, pojawia się dżungla, w której wszyscy stają się wrogami wszystkich.

Ale poczucie własnej niepokalaności jest być może czymś jeszcze groźniejszym niż dopuszczenie zasady odpowiedzialności zbiorowej do naszych sądów i opinii. Ludzie, którzy nauczyli się nałogowo potępiać innych, nigdy nie poprawią się z grzechów własnych, bo w ogóle nie są w stanie ich zobaczyć: przecież winni są inni, oni sami są bezgrzeszni i niepokalani! Gdybyż potrafili zauważyć, że gorycz, jaka ich zalewa, bierze się przede wszystkim z tego fałszywego poczucia własnej bezgrzeszności!

Podsumujmy: Miłość i życzliwość domagają się zakorzenienia w ludzkiej rzeczywistości. Otóż nie ma ludzkości w ogóle, są konkretni ludzie. Nie ma też wyizolowanych jednostek ludzkich, bo każdy człowiek żyje w systemie rozmaitych przynależności. Tylko takich ludzi można kochać, realnych, którzy są zanurzeni w rozmaitych relacjach społecznych. Co prawda podstawowym aktem nieżyczliwości jest uderzanie w samego człowieka, ale wzajemna nieżyczliwość wzrasta również wtedy, kiedy nie umiemy uszanować tych relacji, w których różni nasi bliźni się znajdują.

Skoro moja życzliwość ma być osadzona w rzeczywistości, to również ja, jeśli chcę być ludziom naprawdę życzliwy muszę się odnaleźć w prawdzie. Powinienem na przykład realnie wiedzieć o tym, że nie jestem bezgrzeszny ani niepokalany.