"Gdyż tam, gdzie dwaj lub trzej zbierają się w moje imię, jestem pośród nich".
Mt 18, 20
Od kilku lat co miesiąc w Dominikańskich klasztorach w Sandomierzu, Korbielowie i Ustroniu są odprawiane Msze św. w intencji: "Za żywych i zmarłych członków grupy modlitewnej „ModlitwaRazem” oraz w intencjach, w których grupa się modli". Więc jeśli chcesz złożyć ofiarę i zamówić taką Msze św. prosimy przysłać ofiarę przelewem na następujące konto z dopiskiem – „Msza św. za ModlitwaRazem.”
Klasztor oo. Dominikanów
w Ustroniu
Numer konta:
PL 88 1020 1390 0000 6202 0719 8403
Istnieje również możliwość złożenia dobrowolnej ofiary na pokrycie kosztów utrzymania naszej strony internetowej, oraz na drukowanie kolorowych ulotek z informacją o naszej grupie w celu jej popularyzowania. Prosimy ofiarę wysyłać na powyżej podane konto z dopiskiem: “Dla strony ModlitwaRazem.”
Ofiarę można przekazać również inną drogą po skontaktowaniu się z ojcem Wilhelmem,
tel. 728 429 917.
(7 dni w tygodniu w godzinach
8:00 – 22:00)
Szatan, niszczyciel naszego podobieństwa do Boga
Bracia i Siostry! Zaraz po upadku naszych prarodziców Bóg zapowiedział szatanowi, że nie dopuści do tego, żeby on ostatecznie zwyciężył w ludzkich dziejach: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a Niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę” (Rdz 3,15). Na czym konkretnie ta nieprzyjaźń między szatanem a Niewiastą polega, dowiadujemy się z dzisiejszego czytania z Księgi Apokalipsy.
Autor Apokalipsy przedstawia szatana jako straszliwego i potężnego Smoka, który chce nas zniszczyć w ten sposób, że zamyka nas w granicach tej ziemi, w naszym życiu tylko doczesnym. Dążenie szatana, ażeby nas odciąć od życia wiecznego, wyrażone jest w obrazie Smoka, który swoim ogonem ściąga gwiazdy z nieba i rzuca je na ziemię.
Otóż zamknąć człowieka w samej tylko doczesności, to znaczy zamknąć go w granicach śmierci, to znaczy uczynić śmierć ostatecznym horyzontem ludzkiego życia. Dlatego szatan w dzisiejszym czytaniu z Apokalipsy przedstawiony jest jako potwór niosący śmierć, jako smok niszczyciel. Ten nieprzyjaciel rodu ludzkiego – jak ostrzega apostoł Paweł – najpierw udaje anioła światłości (2 Kor 11,14). Swoje prawdziwe zamiary – że chce nas zniszczyć – odsłania dopiero wtedy, kiedy człowieka już ma w swoich łapach.
Strategia szatana jest niezwykle prosta. Człowiek został stworzony na obraz i podobieństwo Boga, Zatem wystarczy zniszczyć lub zniekształcić to wszystko, w czym jesteśmy podobni do Boga, ażeby nasze życie stało się jednocześnie bezbożne i nieludzkie – i poza nadzieją na życie wieczne.
Bóg jest nieskończenie sprawiedliwy – zatem szatanowi wystarczy, że skusi nas do stawiania naszego interesu i naszej wygody ponad sprawiedliwością. Bóg jest samym miłosierdziem – zatem szatan będzie dążył do tego, żeby nasze serca stały się twarde i obojętne na cudzą biedę, samotność czy krzywdę. Bóg jest najwyższą prawdą – zatem szatan będzie nas przekonywał, że wygodnie jest nieraz kłamać i że za pomocą kłamstwa i oszczerstwa można sporo osiągnąć. Bóg jest miłością – zatem szatan będzie nas pobudzał do wzajemnej nienawiści i pogardy, będzie nam również podpowiadał, żebyśmy miłością nazywali zaspokojenie naszych pożądań albo jakieś inne postępowanie niewątpliwie grzeszne.
Niszcząc w nas obraz Boży, szatan odcina nas od życia wiecznego, czyni nas swoją własnością. Właśnie to wyraża ten straszny obraz z Apokalipsy, jaki przed chwilą został nam przedstawiony, obraz Smoka ściągającego gwiazdy z nieba i rzucającego je na ziemię. Otóż okrutny i nieludzki jest ten świat, jaki tworzą ludzie, w których obraz Boży uległ zatarciu. Bo jeśli ludzie oraz ich czyny nie odzwierciedlają już Bożej miłości i prawdy, Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia, to w świecie tym zaczyna królować rozpacz, zagłuszana co najwyżej okrzykami, że „co użyjem, to dla nas, bo za sto lat nie będzie nas”. Jeśli po ludziach nie widać już tego, że są stworzeni na obraz Boży, to trudno się dziwić, że ludzi zaczynają ogarniać wątpliwości nawet co do tego, czy Pan Bóg w ogóle istnieje. Niestety, w walce z człowiekiem szatan może osiągnąć aż tak wiele.
Matka Zbawiciela, a zarazem wzór Kościoła
Przypatrzmy się teraz owej Niewieście z Apokalipsy, której samo istnienie pobudza Smoka do straszliwego gniewu. Jest to Matka Mesjasza, który przychodzi od Boga i ma moc wyzwolić nas z niewoli szatana i doprowadzić do Boga, obdarzającego życiem wiecznym. Zatem owa Niewiasta z Apokalipsy, rodząca ludziom Mesjasza, jest to Maryja, Matka Syna Bożego i naszego Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Toteż trudno się dziwić, że samo imię Maryi drażni i pobudza do bluźnierstw wielu spośród tych, którzy znaleźli się pod władzą Smoka. Przecież przez Maryję przyszedł do nas Ten, który ma moc odnowić w nas obraz Boży i doprowadzić nas do życia wiecznego!
Jednak przypatrzmy się uważnie tekstowi Apokalipsy. Czytamy tam, że Dziecko owej Niewiasty „zostało porwane do Boga i do Jego Tronu, Niewiasta zaś zbiegła na pustynię, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga”. Syn Boży, który raczył stać się Synem Maryi, przeszedł przez ziemię, na krzyżu objawił moc swojej miłości, która okazała się większa niż wszystkie moce piekła razem wzięte – i wrócił do swojego Ojca Przedwiecznego, gdzie czeka teraz na nas, których odkupił, bo poszedł tam przecież przygotować nam miejsce.
Zauważmy jednak, że ta Niewiasta, która ucieka przed Smokiem na pustynię, to już nie tylko Maryja. To cały Kościół, który dokonuje nowego i ostatecznego Wyjścia. Nieporównanie ważniejsze ono niż wyjście w czasach Mojżesza – Syn Boży chce nas przecież wyprowadzić z niewoli grzechu, osłonić przed mocami śmierci i piekła, ażebyśmy przez lata ziemskiej pielgrzymki mogli dojść do ziemi obiecanej życia wiecznego.
Dzisiejsze czytanie z Apokalipsy przedstawia Maryję jako Matkę tego Zbawiciela, a zarazem jako wzór Kościoła, jako pierwszą z odkupionych, na podobieństwo której my wszyscy kiedyś zostaniemy ostatecznie ocaleni. I to jest główny sens dzisiejszej uroczystości, święta Wniebowzięcia Matki Najświętszej.
Już teraz zbawiona cała i bez reszty
Maryja jest pierwszym człowiekiem, który przyjął Chrystusa Zbawiciela naprawdę całym sobą i bez reszty. Sam Bóg ją do tego uzdolnił – przygotowując ją na Matkę swojego Syna, uczynił ją świętą i niepokalaną, wolną od najmniejszego grzechu. Toteż ona, Matka Zbawiciela, jest zarazem pierwszym człowiekiem, który dostąpił zbawienia cały i bez reszty, z duszą i ciałem. Nie godziło się, ażeby to ciało, z którego narodził się sam Syn Boży, Stwórca Nieba i ziemi, pozostało w grobie i doznało rozkładu.
Takim właśnie zbawieniem, całkowitym, z duszą i ciałem, Bóg zamierza obdarzyć nas wszystkich. Nie tylko w naszych duszach będziemy oglądać Boga twarzą w twarz, również nasze ciała zostaną kiedyś wskrzeszone i obdarzone niewyobrażalną teraz dla nas bliskością z Bogiem. Nie po to Bóg karmi nas teraz Eucharystią, Ciałem swojego Jednorodzonego Syna, ażeby ciała nasze miały zakończyć swoje bytowanie w chwili naszego zgonu. Wprawdzie stanie się to dopiero w Dniu Ostatecznym, ale nawet ciała nasze dostąpią zbawienia. Jak czytamy w Liście do Filipian (3,21), Jezus Chrystus „przekształci nasze ciało poniżone, na podobne do swego chwalebnego ciała, tą potęgą, jaką może On także wszystko, co jest, sobie podporządkować”.
Zatem dzisiejsza uroczystość jest z jednej strony świętem radości i dziękczynienia Bogu Wszechmogącemu za to, że tak wielkie rzeczy uczynił Maryi. Świętując jej wniebowzięcie, przyłączamy się do wszystkich poprzednich pokoleń Kościoła, które błogosławiły Maryję za jej macierzyńską posługę wobec naszego Zbawiciela oraz gratulowały jej tego, że spoczęła na niej tak wielka miłość Boża. Zarazem jednak dzisiejsza uroczystość jest świętem Kościoła, który prowadzi do zbawienia kolejne ludzkie pokolenia, a w dniu powszechnego zmartwychwstania stanie przed Chrystusem jako prawdziwa oblubienica Baranka. Staniemy wówczas przed Chrystusem – że przypomnę sformułowania Listu do Efezjan (5,27) – jako Kościół chwalebny, nie mający już żadnej skazy ani zmarszczki ani żadnej niedoskonałości, lecz święty i nieskalany.
Nie daj Boże jednak, żeby ktoś z nas zasiedział się w niewoli u szatana, który jest niszczycielem obrazu Bożego w człowieku i wrogiem naszego zbawienia. Właśnie czas dzisiejszy dany jest nam po to, żebyśmy uciekli spod władzy szatana, który chce nas wyprowadzić jak najdalej od dróg Bożych przykazań i zamknąć nas w granicach życia doczesnego. Już teraz powinniśmy przyłączyć się do tej Niewiasty, która ucieka przed Smokiem na pustynię. Już teraz uciekajmy z niewoli grzechu i coraz więcej zbliżajmy się do Boga. Już teraz Chrystus Pan chce odnawiać w każdym z nas obraz Boży i przywracać nam podobieństwo do Boga, który jest miłością i prawdą, sprawiedliwością i miłosierdziem.
Niech Maryja wniebowzięta, Maryja przepełniona Bożą miłością, wstawia się za nami, aby nikogo z nas nie zabrakło wśród Bożych przyjaciół w dniu powszechnego zmartwychwstania. Niech Ta, której orędownictwo jest Bogu szczególnie miłe, Wstawia się za każdym z nas, abyśmy już teraz byli coraz bliżej Boga. Amen.